กิจกรรรมล่าสุดของสำนักข่าวเสียงเด็กภายหลังก่อตั้งสโมสรเยาวชนซึ่งเป็นที่ทำการถาวรแล้วก็คือ “ธนาคารขยะ เพื่อชุมชนและสิ่งแวดล้อม” ภายใต้โครงการใหญ่คือ “เยาวชนขนอม รู้ใช้ รู้จัดการ จัดตั้งธนาคารขยะเพื่อลดภาวะโลกร้อน” ซึ่งได้รับการสนับสนุนกิจกรรมจากบริษัทผลิตไฟฟ้าขนอม จำกัด ในเครือเอ็กโกกรุ๊ป และกลุ่มเยาวชนแกนนำของสำนักข่าวเสียงเด็กส่วนหนึ่งก็ได้เดินทางไปดูงานการจัดการธนาคารขยะที่โรงเรียนเทศบาล 5 (วัดพันปี ) อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก ซึ่งถือเป็นธนาคารขยะต้นแบบที่มีการจัดการดีเด่นมาแล้ว ทำให้หลังจากกลับมาถึงอำเภอขนอม บรรดาพี่แกนนำต่างก็ฮึกเหิม...แฮ่ะ..แฮ่ะ ขึงขังเกินไปรึปล่าว...จัดทำโครงการธนาคารขยะ ของสำนักข่าวเสียงเด็กขึ้นมาทันที

แกนนำเยาวชนสำนักข่าวเสียงเด็กดูงานธนาคารขยะต้นแบบที่ จ.พิษณุโลก

ภายใต้การสนับสนุนของ บริษัท ผลิตไฟฟ้าขนอม จำกัด ในเครือเอ็กโกกรุ๊ป

หลังจากประชุมหารือกันในเบื้องต้น เด็กๆ คิดกันว่าเราจะต้องค่อยเป็นค่อยไปในการรณรงค์ “ปลุกจิตสำนึก” ให้กับบรรดาสมาชิกของสำนักข่าวเสียงเด็กจากโรงเรียนต่างๆ ในอำเภอขนอมเสียก่อน จากนั้นจึงค่อยขยายไปสู่เด็กคนอื่นๆ ในโรงเรียน และพัฒนาการไปสู่รณรงค์ในระดับชุมชนและท้องถิ่นต่อไป โดยมีเป้าหมายเบื้องต้น(อีกแล้ว) ก็คือการปรับเปลี่ยนทัศนคติของสมาชิกเยาวชนต่อการจัดการ “ขยะ” ในความหมายที่รวมไปถึงเศษวัสดุ สิ่งของเหลือใช้ รวมทั้งบรรจุภัณฑ์ต่างๆ ในชีวิตประจำวัน จากที่เห็นว่าเป็นของไร้ค่าที่ต้องโยนทิ้งออกไปจากชีวิต มาสู่การมองเห็นคุณค่าที่แท้จริงของขยะที่สามารถนำมาสู่กระบวนการคัดแยกไปสู่กระบวนการ 5 R  คือ  Reuse(นำมาใช้ใหม่-ในรูปแบบเดิมหรือแบบใหม่) , Reduce(ลดการใช้ลง) , Repair(ซ่อมแซมให้อยู่ในสภาพดี) , Reject(ปฏิเสธการนำมาใช้ อาทิ เลิกใช้กล่องโฟม-ถุงพลาสติกใส่อาหาร แต่ใช้ปิ่นโตหรือกล่องข้าวแทน) และ Recycle(นำมาแปรสภาพใหม่)ให้ขยะมีค่ากลายมาเป็น “ทองคำ”ในที่สุด

จากกระบวนการรับสมัครสมาชิกสำนักข่าวฯ มาเป็นสมาชิกธนาคารขยะ และแปรสู่การปฏิบัติเพื่อให้เกิดกิจกรรมคัดแยกขยะ โดยเริ่มต้นจากที่บ้านของสมาชิกแต่ละคน และจากโรงเรียนของสมาชิกแต่ละกลุ่ม ในส่วนของสโมสรเยาวชนฯเอง ก็มีเงื่อนไขว่าทุกครั้งที่สมาชิกมาใช้ประโยชน์จากสโมสรเยาวชนไม่ว่าจะมาใช้บริการห้องสมุด เล่นดนตรี มาซ้อมละคร ฯลฯ สมาชิกจะต้องนำ “ขยะ” ติดมือมาเป็นค่าใช้บริการสโมสรฯ ในแต่ละครั้งอย่างน้อย 2 ชิ้น ไม่ว่าจะเป็นขวดน้ำ แก้วน้ำพลาสติก กระดาษ ฯลฯ มิฉะนั้นก็จะต้องเสียค่าใช้บริการครั้งละ 20 บาท ซึ่งเด็กๆ ก็เลือกที่จะหยิบฉวยเอาขยะที่พวกเขาพบได้ใกล้ๆ ตัวมาแทนการจ่ายเงิน ผลที่ได้คือปริมาณขยะในบริเวณโรงเรียนบ้านท่าม่วงซึ่งอยู่ติดกับสโมสรเยาวชน หรือระหว่างทางเดินเชื่อมต่อของอาคารที่เคยมีขยะทิ้งไว้เกลื่อนกลาดก็ค่อยๆ หายไป

            ในขณะที่เด็กๆ เอง ก็เริ่มมองเห็นคุณค่าของ “ขยะ” ที่พวกเขาเคยมองข้ามไปมากขึ้นเรื่อยๆ จากกิจกรรมที่พวกเขาต้องนำ “ขยะ” มาใช้ใหม่ในแต่ละสัปดาห์

ลองดูภาพกิจกรรมกันดีกว่า

สมาชิก "ธนาคารขยะ" นำขยะมาลงทะเบียนเข้าใช้บริการในสโมสรเยาวชน

ขวดน้ำปลา น้ำมัน น้ำยาล้างจานจากในครัวที่บ้านใช้เป็นค่าบริการสโมสร

เด็กๆ มาใช้บริการที่ห้องสมุดในวันเสาร์-อาทิตย์

เอ๊...อ่านเล่มไหนดีน๊อ...